Jordanië

Jarash

Petra in Petra

Petra

Wadi Rum

Na een prima vlucht komen we ‘s avonds laat aan in de hoofdstad van Jordanië, Amman. De volgende dag worden we vroeg opgehaald door chauffeur (Akram) met auto die ons de hele reis van Jordanië zal rondrijden. We bezoeken eerst Um Quai een oude romeinse plek die geheel is overwoekerd en we zien eeuwen oude graftombes (eentje met een stenen nog werkende deur). We horen van de gids de verhalen over de oorlog, de bewoners en de wonderen van Christus (die hier in de beurt een gek van zijn demomen verloste). Ook staan we voor de Golan hoogvlakte die Israël op Syrië heeft veroverd in de zesdaags oorlog. Vervolgens rijden we naar Jarash. Deze Romeinse stad waar nog heel wat van over is, is echt overweldigend. De stadpoort is hersteld en je loopt via de oude winkelstraat waar de karrrensporen en putdeksels nog van te aanschouwen zijn naar tempel, badhuis, theater, woonhuizen en nog veel meer. We kunnen ons helemaal voorstellen hoe het tweeduizend jaar geleden er aan toe moet zijn gegaan. De gids laat zien hoe de bouwwerken in elkaar zitten en hoe de pilaren gebouwd werden (hoe ze nog steeds bewegen, de onderdelen staan los op elkaar). We zien prachtig mozaïek op de overgebleven vloeren met dierenprinten, teksten e.d. In het theater worden we getrakteerd op een doedelzak optreden van gepensioneerde legersoldaten die dit muziekgebeuren ooit van de Engelsen leerde. De akoestiek is geweldig.

Na een dagje Romeinse nederzettingen vertrekken we richting het zuiden en rijden naar Madaba. Deze plek heeft heel wat (christelijke) kerken. We bezoeken de St George kerk met een mozaïek van het beloofde land (Jerusalem), vele ikonen en muurschilderingen. Een bezoek aan Mount Nebu (daar waar Mozes het beloofde land zag) geeft nog een christelijke tintje aan de dag. Religieus geïntreseerden kunnen echt hun hart ophalen in een land als Jordanië. We reizen verder naar de dode zee waar je echt in kunt blijven drijven. Het water is zo zout (laat het vooral niet in je ogen komen, wat natuurlijk wel gebeurde) dat erin onderdompelen niet lukt. Het water druk je naar boven, we worden er lacherig van. De dag sluiten we af met een bezoek aan het fort van Karak. Gelegen op een berg met nog ondergrondse gangen en kerkers.

En dan de derde dag daar waar we voor kwamen de Stad Petra. Wat een stad. (het is trouwens wel raar om overal je naam te zien; Petra Turkish Bath, Petra gift shop e.d.; en we slapen natuurlijk in het Petra Palace Hotel). Na een tocht van ongeveer 3 km door een klif in de rotsen komen we bij het eerste in een stuk uitgehouwen paleis (Treasury) uit. Dit wordt gevolgd door een heel gebied van in rots uitgehouwen graven, een theater, tempels, nog een Romeinse winkelstraat e.d. Teveel om op te noemen. Het hele gebied bestaat uit kleurrijk gebergte en rosten. We nemen er twee dagen voor en horen alles over de geschiedenis (o.a. het watersysteem) en het volk wat hier leefde (Nabetaniërs). De uitzichten op de toppen van de bergen (we lopen de blaren op onze voeten) zijn prachtig. Het schijnt dat nog 80% van de overblijfselen zich onder de grond bevindt.

Na Petra bezoeken we het woestijngebied Wadi Rum in het zuiden en overnachten we in een waar tenten kamp (we waren helemaal alleen). Na aankomst doen we een jeepsafari. Wadi Rum is een woestijn gebied wat door de bedoeïenen wordt bewoond. Het landschap kenmerkt zich door de vele rotsen. We sjezen door het zand. Het klinkt heel simpel maar het is echt heel leuk. Je wordt gratis gezandstraalt, bent na drie zijslagen al de weg kwijt en je valt van het ene indrukwekkende landschap in het andere. We genieten van de zonondergang die het landschap prachtige kleuren geeft. Bij terugkomst worden we door Akram en het kampvuur opgewacht. We eten humus en salades en worden vergezeld door een 6 tal bedoeïenen die er vrolijk op los discussiëren (""we praten zo hard omdat we geen buren hebben"). Wat een mooi volk; ze hebben alle pret en leggen ons uit dat ze het over de weg in de woestijn hebben, alle bergen en rotsen hebben een naam en op basis van de sterren vinden ze de weg. ("You can go in the desert but you can’t come out..." hi, hi ,hi) Door de wolken zien we wat sterren maar we moeten even wachten op de beloofde sterrenhemel van de woestijn. Die zien we pas om drie uur als we van de kou niet kunnen slapen en een stel extra dekens pakken uit de andere tenten. Adembenemend, zoals beloofd!

Jordanië sluiten we af met een paar dagen in Aqaba. Oscar neemt nog een duikje (samen met de lokale duikinstructeur) en geniet van een wrak en koraalriffen. We bezoeken het strand op vrijdag, de vrije dag van Jordanië. (geen vrouw die zwemt?! en allemaal gesluierd). We genieten nog wat van het hotel, het heerlijke eten en lachen nog wat met Akram. Na 8 heerlijke dagen nemen we het vliegtuig naar India.